پرواز بسوی آرامش ابدی

آدمک آخر دنياست بخند...

besooyearamesh — Fri, 24 Apr 2009 20:02:18 GMT

آدمک آخر دنياست بخند
آدمک مرگ همينجاست بخند
دست خطي که تو را عاشق کرد
شوخي کاغذي ماست بخند
آدمک خر نشوي گريه کني
آن خدايي که بزرگش خواندي
بخدا مثل تو تنهاست بخند

افسوس....

besooyearamesh — Tue, 24 Mar 2009 11:30:18 GMT

روزيت دادم تا صدايم کني، چيزي نگفتي. پناهت دادم تا صدايم کني، چيزي نگفتي. بارها گل برايت فرستادم، گلهاي زيبا از همه رنگ، کلامي نگفتي. بهترين هدايا را به تو دادم، نفهميدي. مي‌خواستم برايم بگويي. آخر تو بندهْ من بودي و چاره‌اي نبود جز نذول درد که تو تنها اينگونه شد که صدايم کردي.

باز باران....

besooyearamesh — Fri, 13 Feb 2009 18:36:18 GMT

گفتی ميروم ، باران كه ببارد بر ميگردم .

باور كردم حالا سالها از دوری ديدار و دستها در گذر باران هايی كه آمدند

تا دست خلوت های مرا به دور دست تو گره بزنند ميگذرد و تو نيامدی ...

حق داری ديگر روزگاراعتماد به باران وبابونه های خيالی گذشته است و

من حتی نگران نيامدنت هم نيستم حالا خوب می دانم هر بارانی كه

ببارد چشمانی منتظر دنبال دستهای تنهايی می گردند كه

صاحب شعرند و قرار است روزی به بهانه باران برگردند .

بزن باران...

besooyearamesh — Sun, 21 Dec 2008 07:41:31 GMT

بزن باران تو خیسم کن کثیفم من تمیزم کن

دلم مرده تو یادم کن ستم خورده صدایم کن صدایم کن

توی غربت چشام بسته شب تاریک گلوم بسته

هوای سرد دلم خسته توی ظلمت بزن باران بزن باران

هوا غمگین پر از گرده توی سینم پر از درده غم یادش چقدر سرده

تو این احساس بزن باران بزن باران بزن باران

تو خیسم کن کثیفم من تمیزم کن

دلم مرده تو یادم کن ستم خورده صدایم کن صدایم کن صدایم کن...

مواظب پاره آجر باشيد.

besooyearamesh — Tue, 12 Aug 2008 15:57:18 GMT

روزی مردی ثروتمند در اتومبيل جديد و گران قيمت خود با سرعت فراوان از خيابان کم رفت و آمدی می گذشت.ناگهان از بين دو اتو مبيل پارک شده در کنار خيابان يک پسر بچه آجری به سمت او پرتاب کرد.پاره آجر به اتومبيل او برخورد کرد.مرد پايش را روی ترمز گذاشت و سريع پياده شد و ديد که اتومبيلش صدمه زيادی ديده است.

به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد.پسرک گريان با تلاش فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پياده رو،جايی که برادر فلجش از روی صندلی چرخ دار به زمين افتاده بود جلب کند.

پسرک گفت: اينجا خيابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند.برادر بزرگم از روی صندلی چرخ دارش به زمين افتاد و من زور کافی برای بلند کردنش ندارم.برای اينکه شما را متوقف کنم،ناچار شدم از پاره آجر استفاده کنم.

مرد بسيار متاثر شد و از پسر عذرخواهی کرد؛برادر پسرک را بلند کرد و روی صندلی نشاند و سوار اتومبيل گرانقيمتش شد و به آرامی به راهش ادامه داد.

در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنيد که ديگران مجبور شوند برای جلب توجه شما پاره آجر به سويتان پرتاب کنند!

خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف می زند،اما بعضی وقت ها،زمانيکه ما وقت نداريم گوش کنيم،او مجبور می شود پاره آجری به سوی ما پرتاب کند.اين انتخاب خودمان است که گوش کنيم يا نه.

منبع:مجله موفقيت

خبر آمد، خبری در راه است

besooyearamesh — Tue, 03 Jun 2008 20:28:46 GMT

خبر آمد، خبری در راه است

سرخوش آن دل که از آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید، شاید

پرده از چهره گشاید، شاید

دست افشان، پای کوبان می‌روم

بر در سلطان خوبان می‌روم

می‌روم بار دگر مستم کند

بی‌سر و بی‌پا و بی‌دستم کند

می‌روم که از خویشتن بیرون شوم

در پی لیلا رخی مجنون شوم

هرکه نشناسد امام خویش را

در که بسپارد زمان خویش را

با همه‌ی لحن خوش آواییم

در به در کوچه‌ی تنهاییم

ای دو سه تا کوچه زما دورتر

نغمه تو از همه پر شورتر

کاش که این فاصله را کم کنی

محنت این قافله را کم کنی

کاش که همسایه ما می‌شدی

مایه آسایه‌ی ما می‌شدی

هرکه به دیدار تو نایل شود

یک شبه حلال مسایل شود

دوش مرا حال خوشی دست داد

سینه ما را عطشی دست داد

نام تو بردم لبم آتش گرفت

شعله به دامان سیاوش گرفت

نام تو آرامه جان من است

نامه تو خط اوان من است

ای نگه‌ات خاستگه آفتاب

در من ظلمت‌زده یک شب بتاب

پرده برانداز به چشم ترم

تا بتوانم به رخت بنگرم

ای نفست یار و مددکار ما

کی و کجا وعده دیدار ما

دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد

به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم

تویی که نقطه عطفی به اوج آیینم

کدام گوشه مشعر، کدام کنج منار

به شوق وصل تو در انتظار بنشینم

ای زلیخا دست از دامن یوسف باز کش

تا صبا پیراهنش را سوی کنعان آورد

ببوسم خاک پاک جمکران را

تجلی خانه‌ی پیغمبران را

خبر آمد، خبری در راه است

سر خوش آن دل که از آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید، شاید

پرده از چهره گشاید شاید

مرحوم آغاسی

دوباره سلام...

besooyearamesh — Wed, 16 Apr 2008 16:20:18 GMT

سلام به همه اونهایی که تو این مدت که آپ نبودم منو یاد کردن و اونهایی که نه تنها من رو یاد نکردند بلکه لینکم رو هم دیلیت کردند . اونهایی که با تلفون و مسنجر و... با من در تماس بودند میدونن از حدود یک سال قبل در حال مطالعه و تحقیق بر روی یک پروژه هستم و از این تعطیلات سوء استفاده کردم و بک تست نهایی رو گرفتم و تقریبا به مرحله لانچ رسوندم . اونقدر برام مهم بود که شاید تو این مدت شبی ۳-۴ ساعت بیشتر نخوابیدم. امسال عید نداشتیم، هيچ جا نرفتم ، فقط مطالعه وکار .ميدونم مدل نوشتنم عوض شده ،اما فقط اومدم بگم من هستم ،اون يکي وبلاگم با تمام قوا به پيش ميره اين يکي رو هم دوباره استارت ميزنم. سال نو همه شما مبارک ،براي همه انسانهاي خوب آرزوي موفقيت ميکنم بالاخص دوستان خوب خودم.

بسياري از شکست خوردگان زندگي ،مردماني هستند که هرگز در نيافته اند هنگامي که دست از تلاش کشيده اند چقدر به موفقيت نزديک بوده اند.

ای همه وجود من نبود تو نبود من

besooyearamesh — Mon, 18 Feb 2008 16:07:18 GMT

خانه خراب تو شدم بسوی من روانه شو

سجده به عشقت میزنم منجی جاودانه شو

ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم

ای لحظه ساز عاشقی عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام می خواهمت می خواهمت

تو ماندگاری در دلم میدانمت میدانمت

ای همه وجود من نبود تو نبود من

ای همه وجود من نبود تو نبود من

نبود تو نبود من

نبود تو نبود من

نبود تو نبود من

تو رو دارم و تو رو ندارم!

besooyearamesh — Tue, 12 Feb 2008 03:33:30 GMT

حرفی برای گفتن ندارم...

روزهای تلخ و شیرین (قسمت ششم)

besooyearamesh — Fri, 08 Feb 2008 03:51:18 GMT

من یک سرباز اسرائیلی هستم!

هر سال محرم هر جا که بودم خودم رو میرسوندم تهران محله قدیمیمون ،فردا تاسوعا بود و داشتم وسایلم رو جمع وجور میکردم که از این دو روز تعطیلی استفاده کنم و به تهران برم،که با اعلام آماده باش کامل تمام برنامه هام بهم ریخت. خیلی دلم گرفته بود . مراجع فتوا داده بودن که جلو قمه زنی گرفته بشه و زنجان یکی از نقاطی بود که هیئت های قمه زن داشت. می بایستی بالاجبار تو ستاد میموندیم . شبه خیلی سختی بود ساعت چهار صبح بیدار شدیم ،یه نون و پنیر دادن دستمون یه اسلحه و به بعضی هام باتون، سوار اتوبوس شدیم . گروه ده نفری ما حدود ساعت شش صبح تو یه کوچه پهن جلو یه حسینیه مستقر شد.
نمیدونم چه ماهی بود اما یادمه هوا گرم بود و من یه عینک آفتابی هم به چشم داشتم. تا حدود ساعت هشت و نه که مردم یواش یواش بیرون میومدن هیچ احساس خاصی نداشتم ،فقط کلافه بودم از اینکه نتونسته بودم برم تهران و شب قبل هم درست نخوابیده بودم. مردم که از خونه بیرون میومدن و به طرف حسینیه میرفتن نگاهی از خشم و نفرت می انداختن و از کنار ما عبور می کردن ،کم کم این نگاه ها من رو به فکر فرو میبرد ،عوض اینکه مثل هر سال برم و سینه بزنم و برای امام حسین عزاداری کنم ،حالا در مقابل عزاداران وسوگوارانش قرار گرفته بودم .به صحیح یا غلط بودن قمه زنی کاری ندارم فقط احساس بدی داشتم .
بچه های کوچک یه دسته سینه زنی به سبک قمه زنها تشکیل داده بودن و جلو ما پاهاشون رو محکم به زمین میکوبیدن و حسین حسین میکردن ،از خودم خجالت میکشیدم ،اولین بار بود که تو این لباس این احساس رو داشتم . تقریبا اکثر بچه ها همین حس رو داشتن ،سروان آقاجانلو بهم گفت روزبه چه احساسی داری ؟
گفتم :احساس میکنم یک سرباز اسرائیلی هستم!

سلامت را نمي‌خواهند پاسخ گفت،

سرها در گريبان است.

كسي سر برنيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را.

نگه جز پيش پا را ديد،‌ نتواند،

كه ره تاريك و لغزان است.

و گر دست محبت سوي كس يازي،

به اكراه آورد دست از بغل بيرون،

كه سرما سخت سوزان است.

نفس كز گرمگاه سينه مي‌آيد برون، ابري شود تاريك.

چو ديوار ايستد در پيش چشمانت.

نفس كاين است، پس ديگر چه داري چشم،

ز چشم دوستان دور يا نزديك؟

مسيحاي جوانمرد من! اي ترساي پير پيرهن چركين!

هوا بس ناجوانمردانه سرد است… آي …

دمت گرم و سرت خوش باد!

سلامم را تو پاسخگوي. در بگشاي!

منم من! ميهمان هر شبت. لولي‌وش مغموم.

منم من، سنگ تيپا خورده رنجور.

منم، دشنام پست آفرينش، نغمهء ناجور

نه از رومم، نه از زنگم. همان بيرنگ بيرنگم.

بيا بگشاي در، بگشاي، دلتنگم.

حريفا! ميزبانا! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي‌لرزد.

تگرگي نيست، مرگي نيست.

صدائي گر شنيدي، صحبت سرما و دندان است.

من امشب آمدستم وام بگذارم.

حسابت را كنار جام بگذارم.

چه مي‌گويي كه بيگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟

فريبت مي‌دهد، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست.

حريفا! گوش سرما برده است اين، يادگار سيلي سرد زمستان است.

و قنديل سپهر تنگ ميدان، مرده يا زنده،

به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود پنهانست.

حريفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز يكسان است.

سلامت را نمي‌خواهند پاسخ گفت.

هوا دلگير، درها بسته، سرها در گريبان، دستها پنهان.

نفس‌ها ابر، دلها خسته و غمگين،

درختان اسكلتهاي بلور آجين،

زمين دلمرده، سقف آسمان كوتاه،

غبار آلود مهر و ماه،

زمستان است.

مهدی اخوان ثالث